مقاله


کد مقاله : 13950310931302428

عنوان مقاله : ريز رخساره ها و مدل رسوبی سازند آسماری (اليگوسن) در شمال غرب روستای دريس (غرب استان فارس) و مقايسه ضخامت، سن و محيط رسوبی با سه برش ديگر در حوضه زاگرس

نشریه شماره : 9 فصل بهار - تابستان 1394

مشاهده شده : 265

فایل های مقاله : 1.04 MB


نویسندگان

  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
1 سمیر اخزری samir.akhzari@gmail.com دانشجو دانشجوی کارشناس ارشد
2 علی صیرفیان Ali_seyrafian@gmail.com استاد دکترا

چکیده مقاله

در این تحقیق ریز رخساره ها و مدل رسوبی سازند آسماری به سن الیگوسن (روپلین-شاتین) در شمال غرب روستای دریس، واقع در زون فارس داخلی حوضه زاگرس، بررسی و تفسیر گردیده است. مختصات جغرافیایی این برش "26 '32 °51 شرقی و "59 '41 °29 شمالی می باشد. نهشته های سازند آسماری در برش دریس به 5 واحد سنگ چینه نگاری تقسیم می شوند که شامل 460 متر آهک خاکستری و کرم متمایل به خاکستری نازک، متوسط، ضخیم و توده ای و بعضاً دولومیتی با میان لایه های مارنی می باشد. با مطالعه گونه-های فرامینیفرهای کف زی و غیر فرامینیفرها، و بررسی ویژگی هایی از قبیل اجتماع عناصر اسکلتی و بافت رسوبی مقاطع میکروسکوپی، 14 ریز رخساره برای سازند آسماری معرفی شده است. تغییرات تدریجی عمودی این ریز رخساره ها حاکی از ته نشست رسوبات سازند آسماری در یک رمپ هموکلینال می باشد. این رمپ هموکلینال شامل رمپ میانی و رمپ درونی بوده که این دو بخش توسط محیط سد از هم جدا می شوند. رمپ میانی با حضور و فراوانی فرامینیفرهای هیالین کف زی، جلبک قرمز کورالیناسه آ و اکینوئید معرفی می گردد. همچنین مهم ترین خرده های اسکلتی رمپ درونی فرامینیفرهای پرسلانوز می باشند. به منظور مقایسه ضخامت، سن و محیط های رسوبی، تطابق ناحیه ای سازند آسماری در برش دریس با سه برش دیگر (برش تاقدیس نااورا، برش تاقدیس دیل و برش دهلران)، در حوضه زاگرس انجام شده است. این تطابق بیان کننده جوان تر شدن سن سازند آسماری به سمت بخش های عمیق تر حوضه فورلند زاگرس می باشد.