مقاله


کد مقاله : 139603061344266148

عنوان مقاله : منشا گازهای هیدروکربوری گل¬فشان¬های خشکی سواحل مکران ایران

نشریه شماره : 12 فصل پاییز - زمستان 1395

مشاهده شده : 375

فایل های مقاله : 1.41 MB


نویسندگان

  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
1 مهین فرهادیان بابادی mahin.farhadian@gmail.com دانشجو دانشجوی دکترا
2 بهزاد مهرابی mehrabi44@yahoo.com دانشیار دکترا
3 آدریانو مازینی adriano.mazzini@geo.uio.no دانش آموخته دکترا
4 الینا پلودتکینا poludetkinaelena@gmail.com استادیار دکترا
5 عطا شاکری Shakeri1353@gmail.com استادیار دکترا

چکیده مقاله

گل¬فشان¬ها، ساختارهای زمین¬شناسی ناشی از خروج گاز، گلآب و خرده¬های سنگی با ابعاد مختلف در مناطق خشکی و ساحلی با مرفولوژی¬های متفاوت و نشانگر حرکت پوسته¬ای و فعالیت تکتونیکی امروزی هستند. گل¬فشان¬های زیادی در منشورهای برافزایشی مکران ایران و پاکستان گزارش شده¬است که به دلیل برخورد صفحات هند و اوراسیا تشکیل می¬شوند. در این مطالعه، منشا گازهای هیدروکربوری گسیل¬شده از سه گل¬فشان فعال عین، بربروک و سندمیرسوبان در سواحل خشکی مکران ایران بررسی شده¬است. گازهای خارج شده از این گل¬فشان¬ها عمدتا متان با غلظت بین vol.% ۱۸/۹۹-۲۴/۹۷ و مقدار کمی اتان (vol.% ۲/۱-۰۴۸/۰)، پروپان (vol.% ۱۹۴/۰-۰۰۱/۰)، ان-بوتان (ppmvol.% ۲۲-)، ایزوبوتان(ppmvol.% ۳۶۳-۵)، ان-پنتان (ppmvol.% ۳۷)، ایزوپنتان (ppmvol.% ۶۶-۱)، هگزان (ppmvol.% ۷۸-۱) و دی اکسیدکربن (vol.% ۴/۰-۰۷/۰) هستند. مقادیر نسبت ایزوتوپی کربن و هیدروژن متان و دیگر گازهای هیدروکربوری نشاندهنده¬ی منشا ترموژنیک گازهای خروجی از گل¬فشان¬های مورد مطالعه است و شواهدی از عدم تجزیه زیستی را نشان می¬دهند. دی اکسیدکربن نیز با نسبت ایزوتوپی کربن ۱/۱۱- تا ‰ ۳/۱۴- دارای منشا آلی است. نتایج این مطالعه، حضور سیستم¬های هیدروکربوری و سنگ منشا فعال را در این ناحیه تکتونیکی فعال نشان می¬دهد. اگرچه حضور مخزن گازی در این منطقه بایستی توسط مطالعات ژئوفیزیکی، زمین¬شناسی و محیط¬های ساختاری تایید شود.